Blankenberge
​

We arriveren in het station van Blankenberge en bij het buitenkomen staan we al direct op het koning Leopold III plein. 

​



​


​Van daaruit wandelen we door de Onderwijsstraat tot aan nummer 17. De oude 'Ecole Moyenne' in de Onderwijsstraat werd een bibliotheek met klasse(n)!

​Verder door de Onderwijsstraat richting strand, de Hoogstraat in. Aan nummer 2 is de Info. Toch even winkelen in de Hoogstraat. 

​In de Kerkstraat staat het oude Stadhuis, gebouwd in 1680 in Vlaamse Renaissancestijl. Het is het oudst bewaarde burgerlijke gebouw van Blankenberge

​





​Alsmaar rechtdoor tot op de Grote Markt. Elke vrijdag is het marktdag. 

​We wandelen verder richting de haven en nemen plaats op een bank van de Paravang, een getuige uit de tijd van het elitaire badentoerisme. Door zijn neogotische stijl met exotische invloeden oogt het een beetje oosters. 

​





​Een stukje terug in de tijd denken we aan de visvangst die in gezelschap van onze bompa gebeurde op het Oosterstaketsel. De vuurtoren van Blankenberge staat er fier bij. 

​We stappen verder naar de Breydelstraat waar we het huisje van Majutte vinden. Het enige authentieke vissershuisje dat je nog aan de kust kan vinden. 

​





​Daarna willen we toch eerst even de zeedijk en het strand zien en wandelen we daarheen. In de verte de beroemde Pier. 

​Naar het Casino op de dijk. Rond de jaren dertig van de vorige eeuw verrees op de Blankenbergse zeedijk een casino gebouwd naar de plannen van de architecten Leon Stynen (Antwerpen) en Van Sluys & Speybrouck (Blankenberge).

​Aan de gevel prijken drie baby's, kunstwerken van de hand van de Tsjechische kunstenaar David Cerny.

​


​Opnieuw van de dijk weg, slenterend door de straten van de binnenstad worden we overal herinnerd aan Blankenberges glorieuze belle-époqueverleden. We kuieren langs de prachtige art-nouveau gevels met loggia’s en tegeldecoratie. (Nog van Gilliot uit Hemiksem)

​In het Belle Epoque Centrum maken we kennis met de mooiste tijd van de 19e en 20e eeuw.  Deze periode kent zijn gloriejaren tussen 1870 en 1914, waarin de Europese burgerij een opvallende welvaart kende.

​




Oei! Mijn tante Liliane de Vusser staat hier ook! (Echtgenote van Henri Van Wijnsberghe)

​Het dakterras laat denken aan de ontwerpen van Gaudi in Barcelona

Terug naar de wandeldijk en even stilstaan bij het monument ter nagedachtenis van WO1. 

​
​Nu langs de beruchte velodroom . Al van onze kindertijd zien we hier mensen rijden op rare fietsen. Wegens Corona was hier nu geen beweging waar te nemen. 

​

​Wat verder de beroemde Belgium Pier op. We genieten hier van een spectaculair zicht in alle richtingen op kust en zee. En ondertussen waait ons hoofd leeg.
De banken aan de zonnige zijde waren reeds goed bezet. 
​

​Op een foto van nabij zie je duidelijk de verdieping die bij hoog water onder de zeespiegel komt te staan. In mijn herinnering was daar in mijn kindertijd binnenin een groot aquarium met vissen in. Beetje Sealife van toen. 

​De Belgium Pier heeft een rijke geschiedenis achter de rug en behoort ondertussen tot het nationale patrimonium. Tot ver over de landsgrenzen geniet dit unieke bouwwerk – een 350 meter lange brug in zee - erkenning en herkenning.
Nergens anders is de confrontatie met eb en vloed, de uitgestrektheid van de Noordzee en de kracht van de elementen zo intens als op de Belgium Pier.
De allereerste gietijzeren pier dateert van 1894? In 1914 werd hij door de Duitsers in brand gestoken. In 1933 tenslotte kwam er een nieuwe, betonnen pier die in 2003 een grondige verbouwing onderging. Terwijl we vandaag op bezoek waren, startten de werken voor een nieuwe renovatie.
Volop groot aandachtspunt in het avondnieuws op VTM.  

Kunstige ogende gaatjes in de wand van de randmuur van de pier en hun schaduw. 

​Einde van weer een prachtige dag. Reizen met de trein dank zij de gift van de NMBS (overheid)